De nationale norm voor voedselveiligheid voor conserven (GB7098-2015) definieert conserven als volgt: commerciële, steriele conserven gemaakt van grondstoffen zoals fruit, groenten, eetbare paddenstoelen, vee- en pluimveevlees, waterdieren, enz., die worden verwerkt door middel van verwerking, inblikken, afsluiten, hittesterilisatie en andere procedures. Of het nu gaat om ingeblikt vlees in blik of ingeblikt fruit in glazen flessen, hoewel het productieproces enigszins verschilt, is de kern sterilisatie. Volgens de huidige Chinese nationale normen moet ingeblikt voedsel voldoen aan de eis van "commerciële steriliteit". Uit de gegevens blijkt dat de eerste sterilisatiemethode koken was (100 graden), later overging op koken in een calciumchlorideoplossing (115 graden) en vervolgens werd ontwikkeld tot sterilisatie met hogedrukstoom (121 graden). Voordat ingeblikt voedsel de fabriek verlaat, moet het een test ondergaan om te controleren of er sprake is van bederf, zoals zwelling en bolling. Door middel van microbiële kweekexperimenten kan worden vastgesteld of er een mogelijkheid is tot microbiële vermenigvuldiging. "'Commerciële steriliteit' betekent niet dat er absoluut geen bacteriën aanwezig zijn, maar dat het geen pathogene micro-organismen bevat." Zheng Kai zei dat sommige blikken een kleine hoeveelheid niet-pathogene micro-organismen kunnen bevatten, maar dat deze zich bij normale temperaturen niet vermenigvuldigen. Zo kunnen er bijvoorbeeld kleine hoeveelheden schimmelsporen in tomatenpuree in blik zitten. Door de hoge zuurgraad van tomatenpuree vermenigvuldigen deze sporen zich niet gemakkelijk, waardoor conserveermiddelen achterwege kunnen worden gelaten.
Geplaatst op: 22 maart 2022